Prvo električno osvetljenje

U novopodignutoj zgradi Čaurnice, leta 1884. godine zasvetlela je prva sijalica u Srbiji. Srpska vojska se spremala za rat sa Bugarskom i bilo je potrebno proširiti proizvodnju i raditi u sve tri smene. Kako bi pogoni bili osvetljeni tokom noćne smene, trebalo je naći rešenje. Na inicijativu inženjera Todora- Toše Seleskovića (pano 17) nabavljena je i uvezena prva dinamo mašina od nirnberškog industrijalca Sigmund Schukert-a. Jačina joj je bila oko 5 KS, a kapacitet 30 sijalica i dve lučne lampe.
Instalacija je puštena u rad prilikom posete kralja Milana i kraljice Natalije Kragujevcu i VTZ-u, koji u to vreme na svom dvoru nisu imali električno osvetljenje. Tada je upriličena i mini izložba proizvodnog programa VTZ. U prisustvu najviših predstavnika srpske vlade i naroda, puštena je u rad prva instalacija dinamo-električnog osvetljenja u Srbiji. U to vreme se i na zapadu o tome govorilo kao o čudu. Naredne godine električno osvetljenje je uvedeno u sva odeljenja VTZ-a (pano 21).

Svetska izložba privrede u Parizu 1889. godine
Povodom stogodišnjice velike Francuske buržoaske revolucije, u Parizu je 1889. godine organizovana velika svetska izložba privrede. Kao ulaz u izložbeni prostor podignuta je Ajfelova kula koja je, u to vreme, bila najviša građevina na svetu. Izložba je trajala sedam meseci, a srpski štand je imao preko 1700 izlagača, što talentovanih pojedinaca, što velikih, fabričkih proizvođača. Izloženi proizvodi VTZ-a su bili najprimećeniji i najposećeniji deo izložbenog prostora srpskog štanda.
Kragujevačka fabrika je jedina u srpskom delu do detalja osmislila svoj program. Izloženo je 42 proizvoda, među kojima i pet mašina, originalnih srpskih konstrukcija, tačnije inovacije mašinskog inženjera Todora Toše Seleskovića.
Finiji predmeti su bili smešteni u ormanu, a oko njega su bile raspoređene mašine i krupniji predmeti. Vodilo se računa da svi predmeti budu izrađeni u fabrici i da materijali budu srpskog porekla. Kudelja je bila iz Kruševca i Leskovca, koža od srpskog govečeta, štavljena u Kragujevcu.
Bile su izložene i 24 fotografije velikog formata na kojima su prikazane fabričke zgrade, radionice i crteži mašinskih delova. VTZ je imao veliku konkurenciju. Izlagali su svi giganti vojne industrije tadašnje Evrope: Krup iz Esena, Mauzer iz Obendorfa, Šnajder iz Krezoa i drugi. Proizvodi VTZ su dobili izuzetno visoke ocene. Najveću pažnju je privukla puška model Mauzer Milovanović-Kokinka, kao i zbirka raznih kontrolnika za puške i čaure. Preciznost izrade je pohvaljena od vrhunskih stručnjaka za naoružanje.
VTZ je dobio šest medalja i to pet srebrnih za: oruđa vojne veštine, mašine i oruđa za razne poslove, sedlarska oruđa, užarska oruđa i kožarske, drvodeljske i četkarske proizvode. Jedna bronzana medalja je dobijena za streljačke puške i lovačku opremu (vitrina 11).
Najveća zasluga za pojavljivanje na svetskoj izložbi, za konstrukciju novih proizvoda, ali i odabir predmeta za izložbu pripada maš. inž. Toši Seleskoviću. Najtiražnija evropska štampa je pohvalno pisala o učešću VTZ u Parizu. To je bio prvi nastup srpske privrede van granica zemlje.

U Kragujevcu je izlazilo glasilo radničkog pokreta “Radnik“ od 1903. do 1914. godine. Radnici vojne fabrike, su i pored svih prepreka, uspevali da uzmu učešća u štrajkovima i bore se protiv surovih uslova rada i života. Na parlamentarnim izborima 1903. godine, u Kragujevcu je za poslanika izabran socijalista dr Mihailo Ilić (pano 19).On će, kao večiti borac za ljudska i radnička prava, voditi borbu sa vlastima i raditi u korist radničke klase. Kragujevačko radničko društvo je osnovano 1903. godine, kao i Mesna organizacija SSDP. Radnicima je bilo zabranjeno učlanjavanje u sindikate i SSDP (Srpska socijaldemokratska partija). Cilj je bio onemogućiti socijaldemokratski pokret u fabrici.

Prva masovna proslava 1. maja je bila 1904. godine. Radnici su ilegalno učestvovali, osim 1909. godine kad im je bio dozvoljen izostanak sa posla. Najgore je bilo te 1909. godine kada su radnici naišli na artiljerijsku bateriju koja se vraćala sa vojne vežbe. Došlo je do žestokog sukoba radnika i oficira, ali, ovog puta radnici nisu ostali dužni i zato su ubrzo otpušteni sa posla. Sada je radnike branio advokat Triša Kaclerović i oni su vraćeni na posao nakon par meseci. (pano 25, 26)